ابراهيم رباطي رحمه الله تعالي

     وي مريد ابراهيم ستنبه است و طريقه‌ي توكل از وي گرفته و قبر وي در رباط زنگي. زاده است در هرات. وقتي با ابراهيم ستنبه در سفر بود چون در راه مي‌رفتند ابراهيم ستبه با رباطي گفت، با تو هيچ معلومي هست كه با خود هيچ زادي برگرفته‌يي؟ رباطي گفت: نه! پاره‌ي ديگر باز گفت رباطي با تو هيچ معلومي هست گفت: نه! بار ديگر برفت، پس بنشست گفت: راست بگو كه پاي من گران شد؛ نمي‌توانم رفت، رباطي گفت با من چند شراك نعلين است كه چون بگسلد در آن كشم، گفت اكنون بگسسته است؟ گفتم: نه! گفت پس بينداز كه معلوم است از آن نمي‌توانم رفت؛ رباطي آن را بينداخت در خشم شد و مي‌خواست كه زودتر دوال بگسلد تا وي را سرزنش كند قضا را يكي بگسست دست فرا كرد كه بيرون كشد ديگري افتاده همه را چنين بود آخر وي را گفت: كذا من عامل الله علي صدق     

 بازگشت