 |
كتابی از بزرگترين سنتگرای اسلامی با عنوان
"گوهر و صدف عرفان اسلامی"
سنتگرايی احياءكننده گوهر دينی است
گروه انديشه و كتاب: كتاب «گوهر و صدف عرفان اسلامی» از بزرگتر سنتگرای
اسلامی «فريتيوف شووان» (شيخ عيسی نورالدين احمد) منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، «گوهر و صدف عرفان اسلامی» كتابی
است كه به بازشناسی گوهر دين اسلام میپردازد و به شرح لوازم و موانع شناخت
آن میپردازد. «شووان» شناخت عرفانی را گوهر دين اسلام و عرفان اسلامی را
به عهدهدار عرضه آن گوهر میداند.
وی در ابتدا به برخی از خصيصههای زبان عربی نظير حذف و اغراق، كه تعبيرات
صوری عرفان اسلامی كاملاً آميخته با آنهاست، اشاره میكند، وبا لزوم گذر
اين قالبها و رسيدن به بواطن نهان در آنها به شيوهای بسيار روشنگرانه و
جالبتوجه میدهد. سپس به رخنه عناصر شريعت ظاهری به درون حوزه عرفان
اسلامی اصيل، كه همان طريقت باطنی است، میپردازد و علل اين رخنه و تأثير
آن را در بروز اظهاراتی در حوزه عرفان اسلامی كه فهم آنها دشوار است، توضيح
میدهد.
او در عين حال، توجيهات روشنی از ناگريزبودن پوسته يا صدف دينی عرضه
میدارد، لكن باز هم بر ضرورت تفكيك ظاهر از باطن و بازشناسی گوهر و بطن
پيام دينی، تأكيد میورزد. خصوصاً بر عرفا كه اهل باطناند و مغز و لباب
حقايق را طالبند، فرض میداند كه اين حجابها را كه بعد نسبی يا امكانی
دينی را تشكيل میدهند، كنار زنند و لباب دين را كه بعد مطلق يا ضروری دين
و همان پيامی است كه خدا میخواست به گوش آدميان برساند، نيك دريابند.
در انتها، خود شرحی از عرفان اسلامی عمومی و باطنگرايی آن كه بر نظريه
وحدت مبتنی است، عرضه میدارد و در فصل آخر به بررسی ابعاد اقنومی آن وحدت
میپردازد.
فصل پنجم كتاب، كه حاوی بحث مهمی در باب مفهوم فلسفه است، ممكن است تا
اندازهای نامتناسب با بقيه مباحث كتاب به نظر آيد، لكن بايد گفت كه آنچه
در اين فصل مطرح میشود، بيانگر روش كلی شووان در ايصال به معرفت و رأی
بسيار مهم و خاص او در اين باب است، و بنابراين آنچه بناست در فصول بعد
تبيين و توجيه گردد، جز با شناخت و قبول اين روش كلی ميسر نبوده است. او در
اين فصل صراحتاًً درباره قوه عقلانیای در انسان سخن میگويد كه برتر از
عقل استدلالگر و بالاترين مرتبه در سلسله مراتب قوای شناختی انسان است و
سعی میكند كه دلايلی بر وجوه چنين قوهای در انسان عرضه كند. قوه تعقل،
استعدادی است كه طبيعتاً فوقطبيعی است و در صورت مهيا بودن شرايط معنوی به
فعليت میرسد و اين قوه است كه امكان شناخت خدا و واقعيتهای مافوق حس را
دارد.
نويسنده كتاب «فريتيوت شووان» يكی از برجستهترين چهرههای معنوی و از
بزرگترين متفكران سنتگرای معاصر است.
وی در سوئيس متولد شد و پس از چندی، به فرانسه عزيمت كرد و ادامه تحصيل
داد. او سرانجام، در حالیكه دهها كتاب و رساله در زمينههای گوناگون و به
ويژه معنويت و عرفان به نگارش درآورده بود، در سال
۱۹۹۸
در پی يك بيماری طولانی، زندگی را وداع گفت.
در مقدمه كتاب «مصطفی ملكيان» ويراستار كتاب به مبانی نظری سنتگرايی در
الهيات اديان نگريسته و آن را از جوانب گونان بررسی كرده است
فصول هفتگانه كتاب عبارتند از:
۱-
حذف و انحراف در بلاغت عرب
۲-
همزيستی ظاهر و باطن
۳-
مقدمات بشری تگنايی دينی
۴-
تناقض نمايیهای يك طريقت باطنی
۵-
رديابی مفهوم فلسفه
۶-
باطنگرايی گوهرين اسلام
۷-
ابعاد اقنومی وحدت
مترجم كتاب «مينو حجت» و ناشر آن دفتر پژوهش و نشر سهروردی است. اين كتاب
در
۲۹۶
صفحه، تيراژ
۳۵۰۰
نسخه و قيمت
۲۱۰۰
در سال
۱۳۸۲
روانه بازار نشر شده است